10/06/2020

Entre as moitas compañías galegas que fixeron públicas gravacións dos seus espectáculos teatrais tamén se atopa Voadora. Trátase dunha...

22/05/2020

Nos últimos días moitos pregúntanse na casa, comestos pola ansiedade, quen son e que fan da súa vida. De feito, moita xente sinalou ó...

12/05/2020

Durante todo o confinamento lin en varios xornais e magazines a frase “a rede social máis grande chámase bar”. Esta frase non é un inv...

02/05/2020

Coido que unha das cousas que máis estraño neste momento é acudir ó teatro. Confeso que son deses bichos raros que devoran textos teat...

05/04/2020

Para rematar con este fío de recomendacións coido que é necesario adicar un espazo propio a nosa literatura xuvenil. Os rapaces moitas...

04/04/2020

Nesta cuarta entrega da miña sección aproveito para recomendarvos algunhas das miñas novelas preferidas en lingua galega que se unen a...

01/04/2020

Tras adicar as primeiras dúas entregas a recomendacións xerais de títulos penso que é interesante que nos seguintes artigos teñades re...

26/03/2020

Na miña opinión a literatura é a mellor solución para superar os tempos que vivimos. Existe sempre un título acorde a calquera época,...

03/05/2018

Onte tivemos a oportunidade de gozar en Vigo dunha representación teatral baseada no texto ensaístico ‘Una habitación propia’ de Virgi...

09/04/2018

Esta fin de semana de reconquista con moita auga e choripáns, deixounos tamén a posibilidade de asistir o domingo a representación do...

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Nombrar es reconocer que existe,

gracias y a pesar de mí.

Cuando tras mi frente genero una sílaba, 

defino, 

coloreo y cincelo, 

tal como suena tras el abdomen. 

Junto los labios para tallarlo, llenando la entrada. 

Ahogar su grito, ese dolor tras las costillas.

 

Mencionar es la primera maniobra. 

Para ello, cubriré todas las articulaciones. 

Los otros asentirán abriendo las comisuras. 

Flotará el polvo, semilla hundida. 

Maria González, en El hambre (Maclein y Parker, 2020)  (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com