David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com

05/04/2020

Para rematar con este fío de recomendacións coido que é necesario adicar un espazo propio a nosa literatura xuvenil. Os rapaces moitas veces non...

04/04/2020

Nesta cuarta entrega da miña sección aproveito para recomendarvos algunhas das miñas novelas preferidas en lingua galega que se unen as xa recome...

01/04/2020

Tras adicar as primeiras dúas entregas a recomendacións xerais de títulos penso que é interesante que nos seguintes artigos teñades recomendación...

26/03/2020

Na miña opinión a literatura é a mellor solución para superar os tempos que vivimos. Existe sempre un título acorde a calquera época, situación v...

03/05/2018

Onte tivemos a oportunidade de gozar en Vigo dunha representación teatral baseada no texto ensaístico ‘Una habitación propia’ de Virginia Woolf d...

09/04/2018

Esta fin de semana de reconquista con moita auga e choripáns, deixounos tamén a posibilidade de asistir o domingo a representación do espectáculo...

06/04/2018

Onte tivemos ocasión de gozar en Vigo da peza máis completa de Ibuprofeno teatro. Unha obra que logra unha catarse en comunidade ó facer que o es...

05/03/2018

O pasado venres 2 e o sábado 3 tivemos a ocasión de gozar da estrea no Auditorio do Concello de Vigo do espectáculo ‘Casa O´Rei’ da compañía gale...

26/02/2018

Voadora sempre é sinónimo de espectáculo. Non hai ningunha montaxe desta compañía que transmita indiferenza ó espectador. O signo de identidade d...

13/02/2018

Resulta complexo adaptar unha obra de narrativa a un espectáculo teatral debido a que a súa expresión se realiza mediante gramáticas distintas. M...

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

A miña beleza sinala co dedo,

espella os meus cristais,

ofende.

 

A miña beleza que intimida, 

que enerva sen falar,

que acovarda.

 

A miña beleza que prognostica,

que me eclipsa,

que me traizoa,

 

A que me vende barata,

a que amortiza os meus fallos,

que se me adianta.

 

A que levanta suspicacias,

a que disuade de min, 

que desvirtúa.
[...]

..

Yolanda Castaño, en Profundidade de campo (Espiral maior, 2007)