10/06/2020

Entre as moitas compañías galegas que fixeron públicas gravacións dos seus espectáculos teatrais tamén se atopa Voadora. Trátase dunha das compañías con maior proxecció...

22/05/2020

Nos últimos días moitos pregúntanse na casa, comestos pola ansiedade, quen son e que fan da súa vida. De feito, moita xente sinalou ó longo desta corentena que esta sit...

12/05/2020

Durante todo o confinamento lin en varios xornais e magazines a frase “a rede social máis grande chámase bar”. Esta frase non é un invento dos xornalistas senón que foi...

02/05/2020

Coido que unha das cousas que máis estraño neste momento é acudir ó teatro. Confeso que son deses bichos raros que devoran textos teatrais, len atentamente a crítica te...

03/05/2018

Onte tivemos a oportunidade de gozar en Vigo dunha representación teatral baseada no texto ensaístico ‘Una habitación propia’ de Virginia Woolf da man de Clara Sanchis....

09/04/2018

Esta fin de semana de reconquista con moita auga e choripáns, deixounos tamén a posibilidade de asistir o domingo a representación do espectáculo cómico e teatral Polvo...

06/04/2018

Onte tivemos ocasión de gozar en Vigo da peza máis completa de Ibuprofeno teatro. Unha obra que logra unha catarse en comunidade ó facer que o espectador forme parte de...

15/03/2018


EQUIPO ARTÍSTICO


Autor: Ingmar Bergman
Versión: Joaquín Hinojosa
Dirección: Juan José Afonso
Escenografía: Josep Simón + Eduardo Díaz
Iluminación: Felipe Ramos (A.A.I....

05/03/2018

O pasado venres 2 e o sábado 3 tivemos a ocasión de gozar da estrea no Auditorio do Concello de Vigo do espectáculo ‘Casa O´Rei’ da compañía galega Ibuprofeno Teatro. A...

26/02/2018

Voadora sempre é sinónimo de espectáculo. Non hai ningunha montaxe desta compañía que transmita indiferenza ó espectador. O signo de identidade de Voadora e, en concret...

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Nombrar es reconocer que existe,

gracias y a pesar de mí.

Cuando tras mi frente genero una sílaba, 

defino, 

coloreo y cincelo, 

tal como suena tras el abdomen. 

Junto los labios para tallarlo, llenando la entrada. 

Ahogar su grito, ese dolor tras las costillas.

 

Mencionar es la primera maniobra. 

Para ello, cubriré todas las articulaciones. 

Los otros asentirán abriendo las comisuras. 

Flotará el polvo, semilla hundida. 

Maria González, en El hambre (Maclein y Parker, 2020)  (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com