Recensión : Héctor Cajaraville, Once portas

09/05/2017

 

Título: Once Portas
Autor: Héctor Cajaraville
Editorial: Xerais
ISBN: 9788491211792
Nº de páxinas: 104 páxs

Sinopse: 

 

O día da Ascensión do ano 1929 o mozo Guillerme Cardelle achégase á Alameda de Santiago de Compostela para desfrutar da xornada festiva. Cando decide entrar no gabinete do mago Bunda, dotado de supostos poderes proféticos e divinatorios, non pode imaxinar que o que alí escoite lle cambiará a vida para sempre.Desde entón Guillerme será o depositario dun segredo relacionado coa antiga muralla, as igrexas intra muros e o sepulcro do apóstolo que dá nome á cidade. E revoando sobre todos estes elementos, a presenza permanente do número once, unha cifra arredor da que semella xirar un misterio no que Guillerme deberá afondar para descubrir o seu verdadeiro sentido."Once portas" é unha novela a cabalo entre o histórico e o fantástico, unha viaxe a través dos episodios sobranceiros da historia compostelá e unha homenaxe á cidade de Santiago a través dos seus símbolos máis universais.

 

Premio de Narrativa Curta Ánxel Fole, 2016

 

 

Como santiagués de adopción, considero que con varios anos na cidade xa merezo un pouco o título, sempre da a impresión de que coñeces moito da cidade. Podo camiñar pola zona nova e pola vella sen perderme polas súas rúas e tamén coñezo algunha das zonas máis importantes da periferia. Por suposto, sempre fíxenme cuestións acerca da propia historia da cidade, dende o seu nome ata a súa orixe. Aínda que moitas aínda non teñen resposta a nova publicación de Héctor Cajaraville resultou didáctica, canto menos ilustrativa, e chea de ficción  que, como xa sabemos, é a mellor forma de transmitir.

 

Once Portas é unha novela moi curta pero ben construída. Os once capítulos da historia, como non podería ser doutro modo, acompáñanse dun prólogo e epílogo que crean a sensación do motivo do “documento atopado”. Desta maneira, realidade e a ficción conxúganse nunha historia sobre a cidade de Santiago que roza o fantástico pero tamén amosa un traballo de investigación forte e ben presentado.

 

Guillerme Cardelle será os nosos ollos na novela, narrando todos os sucesos da historia e presentando unha investigación na xénese da cidade que se converte nunha necesidade ou obsesión para el. Un misterio tan inmenso é un reto para un rapaz que lonxe de acovardarse ou de cuestionarse a validez do mesmo, adica os seus esforzos na súa resolución. Phillip, o mago Bunda e outros personaxes serán a axuda que recibirá neste duro camiño no que crecerá como persoa e como investigador.

 

Respecto do estilo, esta novela é o exemplo da pulcritude e a corrección. Exenta de todo aderezo e experimento formal, a narrativa da novela é moi compacta e sinxela. A descrición copa case todas as páxinas que tamén intercalan diálogos en momentos ben escollidos para que a narrativa non sexa pesado. As fontes bibliográficas e as referencias bíblicas son escollidas e presentadas de forma moi lixeira, sintetizando as ideas principais e eliminando os detalles innecesarios.

 

En resumo, Once portas é unha pequena novela en cuanto a súa extensión pero tamén un exemplo de organización e da difícil facilidade de construír unha novela cun ritmo narrativo sosegado, documentada, traballada e non por iso exenta de misterio e aventuras. Un agasallo para Santiago e a súa historia.

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Please reload

Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Nombrar es reconocer que existe,

gracias y a pesar de mí.

Cuando tras mi frente genero una sílaba, 

defino, 

coloreo y cincelo, 

tal como suena tras el abdomen. 

Junto los labios para tallarlo, llenando la entrada. 

Ahogar su grito, ese dolor tras las costillas.

 

Mencionar es la primera maniobra. 

Para ello, cubriré todas las articulaciones. 

Los otros asentirán abriendo las comisuras. 

Flotará el polvo, semilla hundida. 

Maria González, en El hambre (Maclein y Parker, 2020)  (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com