Recensión : Henrique Monteagudo, Carlos Casares un contador de historias

17/05/2017

 

Título: Carlos Casares un contador de historias
Autor: Henrique Monteagudo
Editorial: Galaxia
ISBN: 9788491510390 
Nº de páxinas: 180 páxs

Sinopse:

 

Unha biografía concisa e ben documentada do escritor na que se presta atención especial aos aspectos relacionados coa súa obra literaria e xornalística. Desde a infancia e mocidade en Xinzo de Limia e Ourense, á súa chegada a Compostela e a súa revelación como escritor. Tamén a súa contribución á cultura e á sociedade galegas, a súa actividade como editor, e a súa participación nas institucións culturais e políticas. A relación entre vida e obra do autor de Vento ferido serve de guía e argumento a unha biografía que é ao tempo retrato do personaxe e interpretación da significación da súa obra. Unha achega imprescindible para entender tanto a historia da literatura coma a cultura e a sociedade galegas do seu tempo.

O día das letras galegas deste ano adícase a figura de Carlos Casares. Coñecín pouco da súa figura nos anos de educación obrigatoria, apenas nomes de títulos e poucos datos biográficos, todo mesturado, como unha lista da compra. Cos anos achegueime a obras como Vento Ferido e a miña preferida, aínda que pouco orixinal pola miña parte, Ilustrísima. Por esa razón, agradezo moitísimo publicación de este libro, guía para min e moitos polo mundo de Casares.
 

Henrique Monteagudo traza una cartografía de Carlos Casares dende un punto de vista profesional e sintético, pero non por iso esquece presentar a figura dun home que coñeceu e co que conviviu dende o máis sincero agarimo. Constrúe unha biografía da vida e obra do autor mediante unha división en catro grandes bloques que permiten unha lectura moito máis sinxela e organizada. Non esquece introducir apreciacións críticas da súa propia colleita ou de outros críticos que recollense posteriormente na  bibliografía final. O propio Casares tamén ten voz a través de fragmentos de entrevistas e un apéndice con fragmentos dos seus discursos e escritos.
 

Sen dúbida estamos ante unha publicación necesaria e ben preparada. Unha homenaxe máis para o autor que supón un material moi interesante de cara a difusión da súa figura entre o público en xeral, unha ferramenta didáctica e un punto de encontro para os amantes da súa obra literaria.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Please reload

Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Nombrar es reconocer que existe,

gracias y a pesar de mí.

Cuando tras mi frente genero una sílaba, 

defino, 

coloreo y cincelo, 

tal como suena tras el abdomen. 

Junto los labios para tallarlo, llenando la entrada. 

Ahogar su grito, ese dolor tras las costillas.

 

Mencionar es la primera maniobra. 

Para ello, cubriré todas las articulaciones. 

Los otros asentirán abriendo las comisuras. 

Flotará el polvo, semilla hundida. 

Maria González, en El hambre (Maclein y Parker, 2020)  (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com