Companhia do Chapitó: " A nosa proposta baséase no escenario baleiro e na expresión corporal"

11/10/2017

Aproveitando a súa chegada a Vigo onde terá lugar a representación de Electra, o seu máis recente espectáculo, a compañía portuguesa Companhia do Chapitó con Nádia Santos como portavoz, tivo a amabilidade de respostar a algunhas cuestións sobre o seu traballo e proposta teatral.

 

•    Cando e como nace Companhia de Chapitó? 

 

A compañía formouna Jose Carlos Garcia  en 1996 despois de terminar na escola de Chapito. O seu propósito foi a formación dunha compañía itinerante e facer un traballo de teatro fisico e comedia visual. Tiña a intención de crear espectáculos con poucos recursos escénicos para desprazar os espectáculos polas cidades sen problemas e darlle a corporalidade un papel importante. Baixo estes principios a compañía crece e ningún espectáculo é o mesmo que o anterior.

 

•    Cal é a esencia dos vosos espectáculos? En qué consiste a vosa proposta teatral?

 

En Teatro non se precisa de moitos recursos para contar unha historia. Basta un espacio baleiro e os corpos, emocións e voces dos actores. Un gesto pode ser moito máis eficaz que unha palabra (ou varias) e un solo obxecto pode tener moitos significados. Invitamos ó público a imaxinar con nós e ten un papel de importancia na función. Participa, completando la historia co seu propio universo. 

 

•    Polo que vemos no seu repertorio. O teatro clásico é a base das creacións da compañía…

 

Non soamente obras clásicas, tamén temos outras creacións orixinais. Pero a compañía sentese cómoda traballando cos clásicos. Son obras universais, que tratan de temas comúns a toda a humanidade e por iso son atemporales. Os clásicos son historias de homes e mulleres con virtudes e defectos que luchan por ideales, polo amor, pola honra, pola súa familia… calquera espectador identifícase con isto.

 

•    Como nace o espectáculo de Electra? A creación é paralela a de Edipo (anterior espectáculo)? 

 

Electra non nace por unha necesidade despois da realización Édipo, pero entre elas establécese un paralelismo porque o público coñece ambos complexos e asociaos. A proposta en Electra é diferente a de Édipo no sentido de que temos, aínda que poucos, moitos máis recursos. 
Édipo é ten un escenario baleiro. Aquí temos banda sonora, figurines máis rebuscados, xogo de luces, e un montón de cucharas que serven para una cantidade sorprendente de acciones. A obra resulta máis coreografiada, máis sinxela, pero non esquece o obxectivo, narrar unha traxedia utilizando códigos de comedia. O proceso creativo si que foi similiar porque partimos de ambos textos clásicos e retiramos o que queríamos contar, sempre improvisando, xogando e experimentando hasta que crear unha estrutura.

 

 

 

•    Como é o traballo para os actores no espectáculo de Electra?

 

Pues es en primero lugar un trabajo exigente físicamente pero moi agradecido. Hai moitos cambios de personaxe e temos que ser meticulosos para non confundir ó espectador. Irónicamente ó mesmo tempo hai moita liberdade na actuación. Cada uno criou os seus personaxes (dentro do contexto da obra claro) e é libre para vivir dentro deles.

 

 

Se queredes saber máis de Electra e da Companhia de Chapito tedes unha cita con eles o Venres 13 de Octubre ás 21:00 no Auditorio Municipal do Concello de Vigo. Entradas a 8 euros.

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Please reload

Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Nombrar es reconocer que existe,

gracias y a pesar de mí.

Cuando tras mi frente genero una sílaba, 

defino, 

coloreo y cincelo, 

tal como suena tras el abdomen. 

Junto los labios para tallarlo, llenando la entrada. 

Ahogar su grito, ese dolor tras las costillas.

 

Mencionar es la primera maniobra. 

Para ello, cubriré todas las articulaciones. 

Los otros asentirán abriendo las comisuras. 

Flotará el polvo, semilla hundida. 

Maria González, en El hambre (Maclein y Parker, 2020)  (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com