Recensión: María Victoria Moreno, Guedellas de seda e liño


Título: Guedellas de seda e liño Autora: María Victoria Moreno Editorial: Galaxia

Colección: Costa Oeste (97)

Fotografía da cuberta: Shutterstock/kittirat roekburi ISBN: 9788491510710 Nº de páxinas: 152 páxs

Sinopse:

Unha novela chea de contrates, na que a nobre delicadeza do ambiente pacego habitado polos seus protagonistas contrasta vivamente coa ruindade sempre ao axexo dalgúns personaxes que por alí roldan. Escrita coa pulcritude estilística e o rigor construtivo que caracterizan a literatura da autora de Anagnórise, esta novela prescinde das convencións máis rutineiras da narrativa xuvenil e convídanos a compartir un mundo complexo, unhas veces radiante e outras veces noxento, que ten no amor a súa última e verdadeira xustificación.

Incluído na lista White Ravens 2002

A mellor maneira de comezar este ano 2018 no que se homenaxea a escritora e mestra María Victoria Moreno, imposible separar ambas facetas, é unha revisión dalgún dos seus títulos. Por iso non hai maneira mellor de achegarse a súa figura que cunha das súas obras máis coñecidas, Guedellas de seda e liño (1999) que Galaxia reeditou recentemente.

A autora tece unha historia co fío de historias persoais ligadas nun mesmo territorio. Un panorama da vida de individuos con distinto peso e poder adquisitivo que introduce tanto adolescentes como adultos. Unha historia con recendo ós anos setenta e oitenta onde a problemática do narcotráfico e o consumo de drogas son realidades habituais para os mozos e mozas galegos.

Descubría que naquelas terras privilexiadas e únicas era posible vivir ao mesmo tempo moitas vidas, desde a liberdade ardida do mar ata o agarimo manso do solo natal. (...) Sentiuse o vindeiro posuidor da palabra e de todas as cousas que as palabras evocan, e de todos os lugares onde as palabras chegan e de todos os tempos nos que as palabras xorden. (páx. 25)

Este libro ten unha estrutura moi peculiar e sistemática. En case todos os capítulos presentásenos a unha nova personaxe da que coñeceremos as súas relacións cos demais dunha maneira indirecta. Isto permite a autora crear capítulos curtos nos que a descrición dos novos personaxes é sintética e pulcra. Esa pulcritude tamén se observa no texto, sen aderezos de ningún tipo e con sentenzas directas.

O que se teme, ás veces, realízase coma un regalo da vida e o que se arela pode despois descubrirse coma un treito costento no camiño. Son así as cousas e non lles hai que facer; foron así sempre e seguirán sendo así. (páx. 62)

O mellor do libro quizá sexa que a vinculación dunha excesiva cantidade de personaxes nun mundo tan pequeno non sexa caótica. Os fíos "de seda e liño" que se entrecruzan no libro, manteñen a súa tensión durante toda a historia. Interesante tamén é a denuncia do amor tóxico , o consumo de drogas e o narcisismo que se respira nas páxinas.

En resumo, Guedellas de seda e liño é unha panorámica moi interesante da Galicia dos anos setenta e oitenta. Unha novela marcadamente xuvenil onde a crítica social mestúrase coa pulcritude no estilo e un ritmo moi agradable de lectura. Outra proba máis de que estamos ante unha autora merecedora de presidir este ano literario.

Para producir e publicar recensións, iniciativas culturais e entrevistas de calidade sen recorrer a publicidade, este blogue ten como financiamento único unha campaña de doazóns mensuais en Patreon. Podes participar nela dende un euro ó mes e, grazas a iso, contribuirás a manter este espazo e a publicación frecuente de contido.

https://www.patreon.com/palabradegatsby

#Recensión

Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

«pequena occidental,

confías na historia das palabras

porque nunca puideches confiar na dos homes»

    Alba Cid, Atlas (Galaxia, 2020). (Fragmento)

Premio Nacional de Poesía Xove Miguel Hernández 2020