Recensión: Eli Ríos, Culpable

17/01/2018

 

Título: Culpable
Autora: Eli Ríos
Editorial: Xerais

Deseño da cuberta: Miguel Vigo
ISBN: 9788491212942
Nº de páxinas: 72 páxs

«Declárome culpable: / asasinei o eu lírico». Estás convidada, querida persoa lectora, a participar neste crime e a acumular a ficción da cultura de masas e da "high art". Avisada quedas desde agora: has ter que tomar decisións: unha corredoira ou a outra. Nunca no medio. Soltarás cancelas (enxértese unha advertencia aquí) e bosquexarás sorrisos neste enredo paranoico dos artefactos artísticos preparados para estoupar en calquera momento. Sen artificios. Con sinceridade animal. Estás preparada, entón, miña querida persoa lectora, para darlle ao play e comezar o xogo?

 

IV Premio de Poesía Gonzalo López Abrente

Atopámonos ante un libro rebelde que critica e denuncia sen remorsos e desestabiliza os piares academicistas da lírica de comezo a fin. Un conxunto de textos que transmiten sentimentos dende a súa verdade, sen aderezos estilísticos de ningún tipo. 

 

Neste libro maniféstase de forma explícita a disconformidade dun eu que non quere ser suxeito de nada nin de ninguén. Unha chamada a liberación do individuo de calquera obstáculo que supoña unha limitación para o seu desenvolvemento e unha crítica consciente a calquera convención do xénero poético.

 

 

Serei unha muller con voz de home, hermafrodita, un home feito muller

ou a voz que me dea a santa gana entre as estrofas porque o eu na lírica

só ten as arestas que a miña vontade module para tecer este momento.

 

Así que... Faime o favor e afasta de min os devezos culturalistas e académicos! (...)

(páx.8)

 


Culpable é un poemario voluntariamente incómodo tanto na súa escrita como na propia disposición no papel. Nos versos non se respira unha necesidade de darlle ó lector o traballo feito. Convídase ó lector a buscar a esencia dos textos e a reestruturar a súa visión dos límites do poético. Os elementos mass media combínanse con referentes poéticos que pese ó ton desenfadado do poemario, están ben elixidos.

 

A cambio das túas cookies prométoche unha boa morea deses poemas líricos que che gustan.

 

Eses nos que ti serás a persoa que os experimente: a túa vida exposta ao público.

Levareite dentro dos versos e ti regresarás, no final, para cumprir a túa promesa:

 

axudarasme a capturar os suxeitos e soterralos no fondo dos alxubes para dragóns.

(páxs. 26, 27)

 

 

Xogando coa polémica dende o propio conflicto, cunha perspectiva eminentemente crítica e convidando a unha lectura dinámica que destrúe estruturas poéticas convencionais co paso das páxinas; Culpable convértese nun dos libros poéticos máis interesantes de entre as novidades literarias en lingua galega.

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Please reload

Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Nombrar es reconocer que existe,

gracias y a pesar de mí.

Cuando tras mi frente genero una sílaba, 

defino, 

coloreo y cincelo, 

tal como suena tras el abdomen. 

Junto los labios para tallarlo, llenando la entrada. 

Ahogar su grito, ese dolor tras las costillas.

 

Mencionar es la primera maniobra. 

Para ello, cubriré todas las articulaciones. 

Los otros asentirán abriendo las comisuras. 

Flotará el polvo, semilla hundida. 

Maria González, en El hambre (Maclein y Parker, 2020)  (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com