I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recensión: Jostein Gaarder, A terra de Anna

April 11, 2018

 

Título: A terra de Anna
Autor: Jostein Gaarder

Tradución: David A. Álvarez

Ilustración e deseño de portada: Emily Forgot
Editorial: Kalandraka
ISBN: 9788416721146
Nº de páxinas: 160 páxs

Sinopse:

 

Nos seus soños, Anna é quen de albiscar un planeta agonizante no futuro, con moitas especies desaparecidas da face da Terra a causa da contaminación e do cambio climático. Evitar que ese escenario apocalíptico se faga realidade é seu reto. 

Un pracer ter a oportunidade de ler este libro do autor noruego Jostein Gaarder (Oslo, 1952) en tradución de David A. Álvarez. Unha obra que era necesario incorporar ó noso sistema literario pola importancia que nela se da a temas medioambientais. Pese ó contido máis "de panfleto" que se pode un imaxinar lendo a sinopse ou algún fragmento, este libro ten unha historia moi ben tecida e que xoga con moitas realidades distintas.

 

Anna é unha personaxe interesantísima. Dende a súa perspectiva é posible a comprensión dos fenómenos meteorolóxicos, analizar os efectos que os distintos gases emitidos producen no ambiente e a lenta pero progresiva destrución do noso entorno que se produce coas nosas desafortunadas intervencións sobre el. Tamén fanse moitísimas recomendacións de títulos que tratan determinados aspectos do cambio climático e polos que a nosa protagonista ten moito interese.

 

Mirou para o escritorio. Había alí varios números desgastados de Estado da Terra, unha edición nova da Lista das especies de Noruega, un pequeno libro sobre o cambio climático e ademais o magnífico libro A Gap in Nature, co subtítulo Discovering the World´s Extinct Animals, que o pai lle trouxera de Australia había pouco. (páx. 43)

 

Ao aparcadoiro da gasolineira non paraban de chegar coches e, polo xeral, os conductores deixaban o motor aceso mentres mercaban na tenda salchichas e patacas fritas. Anna anoxábase polos gases que saían dos coches alí parados. Os gases e azulados dos escapes eran vivos e claros porque fóra estaban a moitos graos baixo cero, dez ou doce, talvez. Non tiñan ningún termómetro exterior na fiestra, pero no inverno aprendera a arte de estimar o frío que había segundo a cor e a consistencia dos gases que saían polo escape dos coches. (páx. 48)

 

A correcta combinación das dúas tramas, unha personaxe feminina cunha perspectiva analítica e crítica, e a presencia de dous mundos que perfectamente, co tempo, poderían ser ó mesmo fai deste libro unha xoia para que os adolescentes descubran todo o dano que estamos facendo o noso ecosistema e como combater contra iso.

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Quén preservará todos os contornos da conciencia.

Quén ha de revelar o meu nome descoñecido,

o meu impúdico nome que codifica e devora.

Quén pode prescribir tantos equívocos moldes

por encima desta fiestra construída polo corpo.

Quén haberá que incorpore esta razón esta memoria

cara un ciclo impertérrito de tebras e de luz?  [...]

..

Yolanda Castaño, en Delicia (Espiral Maior,1998)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com