I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recensión: Berta Dávila, A pel do mundo

May 24, 2018

 

Título: A pel do mundo
Autora: Berta Dávila

Ilustracións: Alba Cid
Editorial: Galaxia

Colección: Árbore
ISBN: 978-84-9151-146-5
Nº de páxinas: 76 páxs

Sinopse:

 

Atención!

Este libro é unha viaxe. Desabrochen o cinto que imos comezar: para ler poesía hai que ser o máis libre posible. Prepárense para coñecer persoas, sabores, nomes, linguas, costumes, palabras e formas de vida diferentes á súa. Non permanezan nos seus asentos, para cambiar o mundo, cómpre non estarmos quietos.

Eu tamén son dos que penso que as palabras son os únicos elementos que poden cambiar o mundo, mais tamén son a chave para repensalo. Neste libro Berta Dávila propón unha volta ó mundo nunha viaxe que busca tamén repensar a composición do mesmo e dos que nel conviven. Unha aventura poética necesaria para as crianzas.

 

O libro componse de 29 pequenos textos en clave poética, coido que perfectamente nomeables como "instántaneas", que ilustran moi ben realidades dos lugares que describen. Neles non só transmítense curiosdades senón tamén problemáticas das sociedades de cada espazo e as súas necesidades. Hai neste libro o tacto e o tino preciso para comunicar sen ferir e ó mesmo tempo entreter.

 

As ilustracións de Alba Cid penso que lle acaen moi ben a este libro polo seu deseño máis artesanal, coas súas liñas e trazados imperfectos e dinámicos propios do material escolar, que aportan ese matiz de inocencia necesario para que os nenos teñan unha experiencia de lectura máis entretida e con referentes pictóricos máis poderosamente imitables e comprensibles.

 

En resumo, A pel do mundo é todo un acerto. Un libro moi necesario para as crianzas cun formato moi atractivo e que presenta unha viaxe polo mundo actual na que se reconstrúen con palabras todas as realidades.

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Ese instante que no se olvida
Tan vacío devuelto por las sombras
Tan vacío rechazado por los relojes
Ese pobre instante adoptado por mi ternura
Desnudo desnudo de sangre de alas
Sin ojos para recordar angustias de antaño
Sin labios para recoger el zumo de las violencias
perdidas en el canto de los helados campanarios.

Ampáralo niña ciega de alma
Ponle tus cabellos escarchados por el fuego
Abrázalo pequeña estatua de terror.
Señálale el mundo convulsionado a tus pies
A tus pies donde mueren las golondrinas
Tiritantes de pavor frente al futuro
Dile que los suspiros del mar
Humedecen las únicas palabras
Por las que vale vivir. 

[...]

Alejandra Pizarnik,  A la espera de la oscuridad. (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com