Recensión: María Canosa e Dani Padrón, Caderno de lúas


Título: Caderno de lúas

Autora: María Canosa

Ilustrador: Dani Padrón

Editorial: Bululú

ISBN: 9788491210160

Nº de páxinas: 36 páxs

Sinópse:

Os cadernos gardan letras, números, palabras, historias, contar. Soños. Para ingresar os tesouros que gardan, tes que abrilos e ingresalos. Só entón podemos descubrir desde unha fórmula máxica para atrapar bruxas ás diferentes caras da Lúa. Porque o satélite da Terra non sempre ten o mesmo rostro. Mire atentamente.

O prolífico tándem Canosa-Padrón é o responsable deste libro de tan atractivo publicado por Bululú e orientado cara un público infantil. Un libro de pastas duras que fala dos soños e da necesidade de observar, de descubrir a realidade e os seus elementos dende todas as perspectivas. Un caderno como medio para materializar todo o intanxible e chegar a esencia da beleza dos soños.

Neste libro é preciso destacar, dentro de esta exitosa parella literaria, a Dani Padrón, responsable dunhas ilustracións magníficas que transmiten con sensibilidade e tino o texto de Canosa, menos interesante que noutros dos seus libros mais cun poder evocativo salientable.

Neste vídeo poderedes ver o exemplar en profundidade e coa reprodución dalgunhas das ilustracións. (Fonte: Youtube)

En resumo, Caderno de lúas é unha mostra máis do resultado da necesaria colaboración entre autor e ilustrador para construír un libro atractivo para os máis pequenos e que consigan introducilos na lectura nun mundo abarrotado de estímulos visuais externos como é o noso.

#Recensión

Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

enumerar motivos para debuxar unha balea

 

para crer nun espírito navegante que non temos

para delimitar o medo

para valernos dela na fuxida

para botar de menos unha viaxe

unha en concreto

para debuxar un bazar e disfrazala de elefante

porque teñen a forma das distancias

porque dentro dunha balea o ceo está limpo e non hai dor

para pintala sorrindo e poñerlle flores ou peixiños pequenos

para facer unha metáfora de todas as traxectorias

para que sexa a proa na reconquista da paisaxe

para representar o tamaño da tristeza

para pensar nas palabras coas que explicar o debuxo.

Eduardo Estévez, de baleas 

(Caldeirón, 2017)  

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com