I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recensión: David Walliams, A avoa gangster

August 1, 2018

 

Título: A avoa ganster
Autor: David Walliams

Tradutor: Moisés Barcia

Ilustrador: Tony Ross
Editorial: Sushi books
ISBN:978-84-16884-10-0
Nº de páxinas: 232 páxs

Sinopse:

 

Para Ben, os venres son o peor día da semana. Mentres os seus pais ven Bailando coas estrelas, el ten que pasar a noite coa súa vellísima avoa. 

Non pode faltar a sopa de repolo e a partida de Scrabble. Pero un día Ben descobre que a súa avoa agocha un auténtico tesouro… 

Será a ladroa de xoias máis buscada do mundo? 

Sushi Books publica por primeira vez en lingua galega algunhas das divertidas obras do actor, cómico e autor inglés de bestsellers xuvenís de éxito internacional David Walliams. A avoa Gángster é un deses títulos desternillantes e de áxil lectura que axudan a crear lectores e mantelos nunha época tan complicada como é a (pre)adolescencia.

 

Manter tanto a capa como as ilustracións orixinais de Tony Ross é un acerto da editora, así como respectar os distintos cambios de formato e tipografía que aparecen ó longo do volume e que aportan moito dinamismo a súa lectura.

 

Tamén é interesante presentar os valores que transmite este libro como esenciais para a xuventude: o respecto ós maiores, a paixón por todo o aparentemente banal, o amor pola familia, a dureza tanto física como mental das enfermidades e a necesidade de combatilas aferrándose a vida.

 

O seu ritmo áxil e a súa trama aparentemente sinxela mais moi imaxinativa fai que este libro sexa unha inclusión acertada no noso sistema literario. Coido que os libros de David Walliams gozarán dunha recepción moi positiva por parte dos lectores.

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Ese instante que no se olvida
Tan vacío devuelto por las sombras
Tan vacío rechazado por los relojes
Ese pobre instante adoptado por mi ternura
Desnudo desnudo de sangre de alas
Sin ojos para recordar angustias de antaño
Sin labios para recoger el zumo de las violencias
perdidas en el canto de los helados campanarios.

Ampáralo niña ciega de alma
Ponle tus cabellos escarchados por el fuego
Abrázalo pequeña estatua de terror.
Señálale el mundo convulsionado a tus pies
A tus pies donde mueren las golondrinas
Tiritantes de pavor frente al futuro
Dile que los suspiros del mar
Humedecen las únicas palabras
Por las que vale vivir. 

[...]

Alejandra Pizarnik,  A la espera de la oscuridad. (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com