I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recensión: Timo Parvela, Tiera o Salvaxe. Os gardiáns do sampo #2

February 12, 2019

 

Título: Tiera o Salvaxe

Título orixinal: Tiera
Autor: Timo Parvela

Tradutor: Tuula e Tomas Ahola 

Saga: Os gardiáns do Sampo (Sammon vartijat) #2
Editorial: Urco Editora
ISBN:  9788416121885
Nº de páxinas: 295 páxs

Sinopse:

 

Como puido saír todo tan mal? Cando pensaban que ían conseguir aquel anaco do
Sampo oculto na cova da vida, todo acabou por torcerse. Quen ía pensar que Ahti
os ía traizoar para camiñar da man de Loviatar, a ama da morte até o submundo
de Manala?
Nesta nova aventura, o estraño grupo
formado por Saana, Ilmari, Aino, Anni,
Jokkeri e o director da escola, sae
na procura do derradeiro anaco do
Sampo, mentres o mundo enteiro
se cambalea entre feitos catastróficos.
O que non sabe a xente é que todas
esas secas, furacáns e tremores de
terra están intimamente relaciona-
dos co tenebroso reino de Pohja e a súa terríbel ama Louhi, que ansía xuntar todos os fragmentos do Sampo para recuperar o seu poder perdido hai eóns.
Mais en todas as aventuras, por escuras que sexan, existen raios de esperanza e aliados inesperados que nos fan pensar que quizais non todo está perdido.

Un tempo despois da publicación da primeira entrega, Urco publica a segunda parte da triloxía dos gardiáns do Sampo de Timo Parvela, unha saga finesa de fantasía xuvenil que resulta moi interesante polo traballo co folclore do país nórdico mediante un dos seus grandes legados literarios, o Kalevala (traducido tamén ó galego polos mesmos tradutores desta saga e publicado en Rinoceronte).

 

Sen dúbida, esta segunda parte está moito mellor construída que a primeira. Nesta historia os personaxes evolucionan moitísimo, o grupo descubre a influencia que ten sobre o seu entorno e temos tamén acción e moitas sorpresas. O cambio de ritmo é tamén notorio, xa que no primeiro volume a presentación do entorno e dos personaxes limita tanto a acción que neste título precisábase un cambio radical. Por último, tamén introduce elementos humorísticos e referencias moito máis traballadas e precisas a cuestións medioambientais.

 

O papel de Tiera non se limita a ser un personaxe básico e episódico na historia. Coido que quizá é demasiado darlle tanta importancia como para protagonizar o título desta segunda parte, mais o certo é que polo menos cumpre co seu cometido. É unha das máis sorprendentes novidades na historia, mais a evolución de personaxes como Ilmari o Anni quizá sexa o salto cualitativo máis importante.

 

En resumo, neste segundo volume a historia ten toda a forza que faltaba no primeiro volume polo que xa se disipan os piares do éxito desta saga no seu país de orixe. Agardemos que isto non sexa algo pasaxeiro e gocemos dun bo peche de triloxía.

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Ese instante que no se olvida
Tan vacío devuelto por las sombras
Tan vacío rechazado por los relojes
Ese pobre instante adoptado por mi ternura
Desnudo desnudo de sangre de alas
Sin ojos para recordar angustias de antaño
Sin labios para recoger el zumo de las violencias
perdidas en el canto de los helados campanarios.

Ampáralo niña ciega de alma
Ponle tus cabellos escarchados por el fuego
Abrázalo pequeña estatua de terror.
Señálale el mundo convulsionado a tus pies
A tus pies donde mueren las golondrinas
Tiritantes de pavor frente al futuro
Dile que los suspiros del mar
Humedecen las únicas palabras
Por las que vale vivir. 

[...]

Alejandra Pizarnik,  A la espera de la oscuridad. (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com