I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recensión: Daniel Asorey, Transmatria

June 14, 2019

 

Título: Transmatria
Autor: Daniel Asorey
Editorial: Xerais

Colección: Poesía
ISBN: 9788491214779
Nº de páxinas: 72 páxs

Sinopse: 

 

Transmatria é un libro contundente, comprometido, con versos que agroman do corpo e da súa capacidade transformadora. Os seus poemas constrúen unha escrita a favor da dignidade, das identidades sexuais e de xénero, empregando unha lingua que quere renacer, renovarse e ser libre. Este libro de Daniel Asorey Vidal abre un espazo sen muros, pon en valor a sociedade desposuída e bate en nós a través dunha mensaxe íntegra, chea de rebeldía, insumisión, vitalidade e futuro.

É complexo abordar o comentario literario dalgúns títulos, en especial cando a súa lectura supón unha carga emocional tan grande como Transmatria. Este poemario é dos que cualificaría como libro "duro", tanto como pola forza con que golpea o lector como polo sólido da argumentación e das perspectivas que ofrece.

 

Transmatria de Daniel Asorey é un libro da reivindicación das dignidades, un título que presenta as identidades sexuais dende una óptica reivindicativa a través dunha linguaxe poética creada con ese único proceso. Un libro que transita entre a dura realidade da exclusión social por cuestións sexuais e de xénero e a necesidade da poboación de reflexionar sobre o concepto de identidade nunha sociedade submisa.

 

Os poemas de Daniel Asorey son textos rebeldes, incoformistas e cheos de referencias non so actuais senón cultas. Os poemas son continuos golpes para o lector, voluntariamente incómodos mais tamén necesarios. Uns textos que reflicten a continua violencia exercida contra os colectivos de identidades ou pensamentos non considerados canónicos.

 

Transmatria non é so un título, senón un concepto en si mesmo. Un concepto que busca ser bandeira na loita contra a indignidade humana. Daniel Asorey crea un libro senlleiro, comprometido, moi iluminador e que non deixa indiferente a calquera que o lea.

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Quén preservará todos os contornos da conciencia.

Quén ha de revelar o meu nome descoñecido,

o meu impúdico nome que codifica e devora.

Quén pode prescribir tantos equívocos moldes

por encima desta fiestra construída polo corpo.

Quén haberá que incorpore esta razón esta memoria

cara un ciclo impertérrito de tebras e de luz?  [...]

..

Yolanda Castaño, en Delicia (Espiral Maior,1998)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com