I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recensión: Stefano Benni, Margherita Dolcevita

July 4, 2019

 

Título: Margherita Dolcevita

Título orixinal: Margherita Dolcevita

Autor: Stefano Benni

Tradutor: Moisés Barcia
Editorial: Rinoceronte
ISBN: 9788417388140
Nº de páxinas: 230 páxs

Sinopse:

 

Margherita é unha rapaza de quince anos cunha imaxinación desbordante, moita ironía e inocencia, aínda que sen ser inxenua. Cun corazón defectuoso e algúns quilos de máis, Margherita vive coa súa excéntrica familia nas aforas da cidade, nun lugar poboado por xitanos, inmigrantes ilegais e personaxes que enriquecerán as súas experiencias.

Un bo día constrúen ao lado da súa casa un xigantesco cubo negro. É a casa dos seus novos veciños, aparentemente modélicos, pero que o van arruinar todo.

Literatura infantil e xuvenil é sempre unha etiqueta complexa para outorgar a calquera obra. Xa non so polo público ó que vai dirixido senón polos temas que trata. Teño claro que a literatura é unha das artes que máis posibilidades ofrecen, polo que aínda que tentemos establecer fronteiras, a cousa non é sinxela.

 

Margherita Dolcevita é un deses libros "totais" con respecto ó público ó que se dirixen. Unha obra da que gozan grandes e pequenos pola gran cantidade de temas que toca e polas lecturas que se atopan dentro deles. Neste libro é posible ler unha historia de aventuras e desventuras dunha rapaza peculiar, ata unha sátira delirante da poboación italiana e das estruturas familiares.

 

Este aspecto pode aplicarse tamén a linguaxe. Margherita Dolcevita é unha obra que non ten censuras de ningún tipo e que chama as cousas polo que son. Cousa que pode semellar agresiva nun primeiro plano pero que sen dúbida é unha mostra de realidade. Dicir as cousas tal e como son xeran tamén no lector a liberdade de normalizalas. Exemplo disto pode ser a sexualidade adolescente.

 

En resumo, Margherita Dolcevita é un libro moi entretido e do que todos os públicos poden gozar. Non coñecía a obra de Stefanno Benni e tras a lectura desta obra e de Tierra (Anagrama, 2006)*, coido que pode ser interesante integrar todas as súas obras no sistema literario galego.

 

 

 

 

 

 

*En castelán. Orixinal co título Terra  (Feltrinelli, 1983)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Ese instante que no se olvida
Tan vacío devuelto por las sombras
Tan vacío rechazado por los relojes
Ese pobre instante adoptado por mi ternura
Desnudo desnudo de sangre de alas
Sin ojos para recordar angustias de antaño
Sin labios para recoger el zumo de las violencias
perdidas en el canto de los helados campanarios.

Ampáralo niña ciega de alma
Ponle tus cabellos escarchados por el fuego
Abrázalo pequeña estatua de terror.
Señálale el mundo convulsionado a tus pies
A tus pies donde mueren las golondrinas
Tiritantes de pavor frente al futuro
Dile que los suspiros del mar
Humedecen las únicas palabras
Por las que vale vivir. 

[...]

Alejandra Pizarnik,  A la espera de la oscuridad. (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com