I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Carlos Labraña: "Para min o teatro é representar un soño"

September 16, 2019

 

Carlos Labraña naceu en Cedeira en 1969. Fundou en 1988 o Colectivo Garola, dedicado á creación e montaxe de pezas de teatro infantil. Con eles participou na escrita de varias pezas dirixidas ao público máis novo, das que podemos salientar: O segredo de Daniel e A escada, ambas as dúas gañadoras do Certame Xeración Nós. Máis adiante, continua a escrita de maneira individual ou en colaboración cos seus irmáns Antón e Sabela con pezas como: O teatro dos soños; Indo para o Samaín, baseada na festa das cabazas; Os sons da buguina, finalista do Premio Meiga Moira; Teatro de xoguete, Premio Estornela; e Espantallo, Premio O Facho. Recentemente, formou o grupo de teatro Os Furabolos, para levar á escena ás súas obras.

 

 

 

Fotografía: Cedida polo autor.

Texto: Bio do autor na web de Galaxia.

- Que é para Carlos Labraña o teatro infantil? 

 

Para min o teatro é representar un soño durante un curto espazo de tempo derriba dun escenario. Con el inventouse hai moitos séculos a realidade virtual. E en concreto se falamos do teatro infantil, aquel que conta historias que podemos comprender todas as persoas, tamén as nenas e nenos, que non son, aínda que algúns adultos o pensen, nada parvos. 

 

- Que ten o público infantil que non ten o adulto?

 

Sinceridade, se non lles gusta unha peza non o agochan, móvense nas cadeiras ou dinllo as súas nais e pais, chegando incluso a querer marchar da sala. Enerxía, as nenas e nenos implícanse moito máis nunha representación que os maiores e gústalles participar cando se lles pide. E son moi agradecidos cando o pasan ben. A min encántame actuar para eles.

 

- Pensa que o teatro pode ser un elemento didáctico moi útil nas aulas?

 

O teatro, tanto lido como representado, pode ser moi útil nas aulas. As lecturas dramatizadas supoñen, entre outras moitas cousas, poder incorporar a todas as alumnas e alumnos sen deixar a ningún atrás ou un motivo xustificado para ler e reler un texto en voz alta e mellorar así a fluidez lectora. De feito, nos países anglosaxóns é un dos xéneros que máis se emprega nas escolas para aprender a ler. Se falamos da representación, imos un paso máis alá, xa que hai unha morea de contidos transversais que entrarían a maiores, como o de falar e moverse en público, realizar vestiario, preparar escenografía, organización…,en definitiva, un gran traballo en equipo. Por iso para min é a materia total.

 

- Cre que as ilustracións que acompañan os libros de teatro infantil teñen unha importancia desmedida na súa lectura e na concepción da posible representación?

 

As ilustracións nos libros infantís son importantísimas, xa que dan unha visión diferente do texto que a do autor e se se complementan ben poden chegar a engrandecelo. E no caso dunha peza teatral non é distinto. Iso non quere dicir que á hora de representarse se tomen de referencia para o vestiario ou escenografía, xa que son linguaxes diferentes. 

 

- En Estrelecer (nun mundo onde as rapazas poidan ser libres), a súa última peza, todas as personaxes son femininas...

 

Eu había tempo que tiña a idea na cabeza, xa que no teatro prodúcese unha grande contradición, a maioría das persoas que participan nel son mulleres e, en cambio, as personaxes femininas que atopamos nas pezas son minoría e cunha importancia menor do desenvolvemento do argumento. Pero non foi ata Estrelecer, cunha historia a prol da igualdade, cando o conseguín levar a cabo. 

 

 

 

 

 

- E son rapazas diferentes das que atopabamos ata o de agora na literatura...

 

Lévannos toda a vida contando historias nas que cando hai grupo de rapazas e rapaces que inician unha aventura elas sempre teñen un rol  secundario, son medorentas e déixanse guiar polos seus compañeiros masculinos. Por iso, nestes novos tempos que vivimos, hai que cambiar esa visión machista da realidade. E eu quero participar activamente nesta loita, porque se imos á procura dun mundo onde as rapazas podan ser libres, o seremos todas.

 

- Cando poderemos ver unha representación de Estrelecer como espectáculo? Vaina estrear co seu grupo Os Furabolos?

 

Non creo que a poida representar coa miña compañía, somos poucos aínda que ben achegados. O que agardo e que teña unha boa acollida nos institutos e as rapazas se animen a representala. Mentres tanto, poderemos asistir á lectura dramatizada por actrices profesionais que se fará na  sede da SGAE en Santiago o próximo outono.

 

- Pensa que o teatro ten o recoñecemento que debería ter no ámbito cultural do país?

 

O teatro ten un recoñecemento importante na nosa cultura, pero o que precisa é un pouco máis de apoio da sociedade e das institucións. E se falamos en concreto da literatura dramática, as editoriais teñen que  tentar normalizar a publicación de textos teatrais creando coleccións específicas para visibilizar este xénero, xa que existe unha gran demanda por parte das escolas.

 

- Para rematar, cal pensa que é a chave do éxito para un teatro infantil de calidade?

 

Pois o de calquera actividade dirixida ás nenas e nenos, traballar co mesmo nivel de esixencia que fariamos cando se pensa noutros públicos.

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Ese instante que no se olvida
Tan vacío devuelto por las sombras
Tan vacío rechazado por los relojes
Ese pobre instante adoptado por mi ternura
Desnudo desnudo de sangre de alas
Sin ojos para recordar angustias de antaño
Sin labios para recoger el zumo de las violencias
perdidas en el canto de los helados campanarios.

Ampáralo niña ciega de alma
Ponle tus cabellos escarchados por el fuego
Abrázalo pequeña estatua de terror.
Señálale el mundo convulsionado a tus pies
A tus pies donde mueren las golondrinas
Tiritantes de pavor frente al futuro
Dile que los suspiros del mar
Humedecen las únicas palabras
Por las que vale vivir. 

[...]

Alejandra Pizarnik,  A la espera de la oscuridad. (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com