Recensión: Eli Ríos, O ceo das reixas


Título: O ceo das reixas Autora: Eli Ríos Editorial: Xerais ISBN: 9788491215523 Nº de páxinas: 80 páxs

Sinopse:

Noelia está presa no módulo de respecto cando na cela contigua sucede algo grave. Ela, que é cirurxiá, séntese obrigada a intervir. Logo, da dirección da prisión solicítanlle que vixíe e informe sobre a súa nova compañeira de cela, Fina, unha vella que semellaba dócil pero coa que terá que manter un pulso complicado. O ceo das reixas, de Eli Ríos, recrea o ambiente carcerario a partir de protagonistas femininas e fainos descubrir que a liberdade non sempre depende do número de barrotes que teña unha reixa. Esta novela fala da invisibilización, dos silencios, da violencia e da linguaxe que constrúen cadeas imperceptibles arredor das mulleres.

Neste blogue é evidente o interese que suscita a obra de Eli Ríos. A autora galega é suxeito dunha literatura completamente crítica, chea de ironía e dun compromiso enorme coa sociedade. O ceo das reixas esta "noveliña" publicada en Xerais é un exemplo claro dos elementos que contén a fórmula literaria da autora.

Neste caso emprego o termo "noveliña" para sinalar a súas dimensións, unhas apenas 80 páxinas que se consumen rapidamente cun café, mais iso non implica que o valor do texto sexa pequeno. Se teño que definir este título faríao como unha novela psicolóxica, repleta dos fantasmas que habitan na nosa sociedade, e que reflexiona sobre o concepto de liberdade e violencia. Un texto de lectura sinxela mais cunha atmosfera escura e incomoda que fan del unha historia recomendable.

Semella que a autora elimina a propia literatura do texto suprimindo os elementos máis esenciais dunha fábula ou relatando os feitos dunha maneira pouco narrativa, mais a realidade é que Eli Ríos tece un cárcere metaliterario onde todo o que se di ten un valor especial tras reflexionar sobre o lido.

En resumo, O ceo das reixas é unha novela breve máis dun interese enorme para calquera lector. Recomendo moito a súa lectura a todo aquel que precise dun libro evocador e profundamente comprometido cos problemas da nosa sociedade.

#Recensión

Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

«pequena occidental,

confías na historia das palabras

porque nunca puideches confiar na dos homes»

    Alba Cid, Atlas (Galaxia, 2020). (Fragmento)

Premio Nacional de Poesía Xove Miguel Hernández 2020