I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recensión: María Alonso, Red Lion

November 30, 2019

 

 

Título: Red Lion
Autora: María Alonso
Editorial: Galaxia
ISBN: 9788491513582
Nº de páxinas: 140 páxs

Sinopse:

 

Lolita Dinamita iluminou a cicatriz que atravesaba o seu rostro cun sorriso de satisfacción cando se decatou de que CaraDeTolo enviara un dos seus para facerse co control da venda de droga na zona. Sabía que chegara o momento que tanto esperara. Acompañada por un grupo de malnacidos, cuxas vidas xa viñan arruinadas de serie, Lolita Dinamita volve a un pasado que doe, a un lugar en estado de excepción onde se practica todo tipo de abusos de xeito sistemático e baixo a máis total e absoluta das impunidades.

Red Lion lévanos a unha cidade calquera, a un arrabaldo onde emerxe o lado máis miserento da sociedade durante as vertixinosas horas en que unha muller decide darlle un envorco á súa vida para tomar a vinganza pola súa man. Centos de vidas truncadas, milleiros de historias silenciadas, corpos aldraxados, espíritos violentados. Morte, corrupción, vicio. A cara máis escura da humanidade quedara oculta baixo un limoeiro no patio traseiro do que no seu día fora un dos lugares máis famosos do país.

Levabamos bastante tempo sen ter noticias literarias de María Alonso polo que recibín este novo título con grande expectación. Persoalmente penso que os textos desta autora teñen sempre algo de especial e que a súa flexibilidade na escolla de xénero, temática ou formato fan do seu traballo algo sempre interesante.

 

Red Lion é unha novela frenética e voluntariamente violenta que fala da parte máis miserenta da sociedade sen ningún tipo de censura. Esta é a historia dos vicios e desexos máis deplorables da humanidade en combinación coa necesidade de vinganza de Lolita Dinamita, unha muller que renuncia a todo para esnaquizar de xeito sistemático o sistema cruel ó que pertence.

 

Lolita Dinamita é un personaxe xenial. Unha muller cun pasado infestado de abusos, crueldade e misterios que desexa ante todo finalizar a sucesión de vidas truncadas dunha forma total. Os seus métodos son moralmente criticables mais é claro que son produto das súas feridas. Unicamente seres feridos como as personaxes desta novela son capaces de destruír todo ó que as rodea para lograr un fin. Isto fai do seu personaxe perfecto de comezo a fin.

 

Drogas, abusos, misterios ou miseria son os temas principais dunha novela bastante adictiva e que convida a analizar o mundo desde unha perspectiva crítica e voluntariamente desagradable. Sen dúbida un libro que recomendo moito ler.

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Ese instante que no se olvida
Tan vacío devuelto por las sombras
Tan vacío rechazado por los relojes
Ese pobre instante adoptado por mi ternura
Desnudo desnudo de sangre de alas
Sin ojos para recordar angustias de antaño
Sin labios para recoger el zumo de las violencias
perdidas en el canto de los helados campanarios.

Ampáralo niña ciega de alma
Ponle tus cabellos escarchados por el fuego
Abrázalo pequeña estatua de terror.
Señálale el mundo convulsionado a tus pies
A tus pies donde mueren las golondrinas
Tiritantes de pavor frente al futuro
Dile que los suspiros del mar
Humedecen las únicas palabras
Por las que vale vivir. 

[...]

Alejandra Pizarnik,  A la espera de la oscuridad. (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com