I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recensión: Michela Murgia, Acabadora

November 30, 2019

 

 

Título: Acabadora
Título orixinal: Accabadora
Autora: Michela Murgia
Tradutor: Moisés Barcia

Corrección: Estela Villar Nogueira

Editorial: Rinoceronte
ISBN: 9788417388126
Nº de páxinas: 180 páxs

Sinopse: 

 

Anos 50. Unha pequena vila de Sardeña. Bonaria Urral, unha costureira solitaria, adopta a Maria, cuarta filla dunha familia humilde. Maria aprenderá grazas a ela o esencial da vida. Como por exemplo, a reconfortar as persoas que se achegan ao seu destino final.

Galardoada co prestixioso Premio Campiello, Acabadora aborda a morte dende un punto de vista diferente: o dunha cultura que sempre afrontou sen pudor esta parte da vida.

Accabadora de Michela Murgia foi unha das miñas primeiras lecturas en lingua italiana. Por este motivo fíxome moita ilusión ter a oportunidade de facer unha nova lectura do mesmo en galego. Quizais esta perspectiva romántica desta novela faga do meu comentario algo pouco interesante, mais esta segunda lectura deixou claro algo que xa tiña por evidencia, esta novela é pura literatura.

 

Este, sen dúbida, é un texto que desacouga dende a súa propia concepción: un texto no que a morte non é un tema tabú senón que é unha parte importante da vida que reclama constantemente o seu protagonismo. Durante a lectura, un ten a sensación constante de que vive nunha escuridade profunda e na que o mundo que describe Murgia so pode ser gris. Esa sensación de escuridade desaparece en momentos concretos nos que a pouca "luminosidade" provén de fermosísimas imaxes.

 

Nesta pequena vila de Sardeña atopamos moitas imaxes que poden ser referentes do noso propio mundo rural, mais tamén temos moitos aspectos puramente italianos que permiten facer unha pequena viaxe pola campagna italiana sen necesidade de desprazarse do salón da casa. A tensión narrativa é unha constante no libro e a liberación da mesma coincide sempre con unha necesidade de reflectir unha análise brillante da mente humana por parte da autora.

 

É unha ledicia ver que Rinoceronte fai un esforzo importante por recuperar textos da literatura italiana contemporánea que enriquecen as nosas mentes e que facilitan os lectores o consumo de literatura, con maiúsculas, na nosa lingua.

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload

Please reload

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Ese instante que no se olvida
Tan vacío devuelto por las sombras
Tan vacío rechazado por los relojes
Ese pobre instante adoptado por mi ternura
Desnudo desnudo de sangre de alas
Sin ojos para recordar angustias de antaño
Sin labios para recoger el zumo de las violencias
perdidas en el canto de los helados campanarios.

Ampáralo niña ciega de alma
Ponle tus cabellos escarchados por el fuego
Abrázalo pequeña estatua de terror.
Señálale el mundo convulsionado a tus pies
A tus pies donde mueren las golondrinas
Tiritantes de pavor frente al futuro
Dile que los suspiros del mar
Humedecen las únicas palabras
Por las que vale vivir. 

[...]

Alejandra Pizarnik,  A la espera de la oscuridad. (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com