Recensión: Amador Castro Moure, Shanghai a Barcelona

25/01/2020

 

Título: Shanghai a Barcelona

Autor: Amador Castro Moure

Editorial: Xerais

ISBN: 9788491215943

Nº de páxinas: 200 páxs.

 

Premio Xerais de Novela, 2019

Sinopse:

 

Orlando viviu na súa propia pel o trauma de ser «segado» da aldea cando tiña catro anos para marchar á emigración a Barcelona, onde conforma a súa vida. Pero a idea de paraíso nunca desaparece. E, non obstante, a aldea, vencida e despoboada, pouco ten que ver co paraíso.

"Shanghai a Barcelona" é unha novela situada nun non-lugar literario que enfronta os espazos urbanos «especialmente a cidade de Barcelona» co máis esquecido e abandonado rural galego, logrando crear unha atmosfera abafante que se vale dos haikus para reforzar o seu carácter simbólico. O autor xoga coa intriga dos graves acontecementos que sucederon no ámbito das amizades do protagonista, pero tamén coa psicoloxía dos personaxes e co trauma do desarraigamento, fiando, con ese obxectivo, diversas voces narrativas.

"Shanghai a Barcelona" é unha novela corrosiva, irónica, con diálogos brillantes e retranqueiros, que non esquecen o esbozo da migración galega a Cataluña.

 

Amador Castro recibiu o Premio Xerais de Novela en 2019 por Shanghai a Barcelona, unha novela simbólica, irónica, intelixente e dunha densidade evidente que fai da súa lectura un proceso lento, mais que en xeral deixa como conclusión un bo sabor de boca para o lector. 

 

A sensación de dinamismo na lectura desta novela é unha constante xa que o lector desplazase constantemente en tempo e espazo pola vida de Orlando. Unha experiencia vital marcada pola emigración á Barcelona e a idealización da vida anterior na aldea en Galicia. Este aspecto fai da novela unha continua contraposición de elementos, reforzados polo simbolismo dos Haikus, que xera unha sensación de angustia e desarraigamento que está presente en todo o texto.

 

A densidade da novela crece tanto que é dificil ler os últimos capítulos axilmente, é necesaria unha lectura tranquila e concentrada para comprender a resolución dos feitos e o comportamento de cada personaxe. Por este motivo considero que esta novela é consecuente coa súa idea durante todas as súas páxinas porque o nivel de densidade do texto aumenta ó mesmo ritmo que afonda na psique dos personaxes e nos sentimentos que se extraen dos seus actos.

 

En resumo, Shanghai a Barcelona é unha historia cunha carga literaria bastante evidente, que reflexiona profundamente nas pantasmas da nosa sociedade mediante bos diálogos e unha prosa densa, mais de moita calidade.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Please reload

Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

Nombrar es reconocer que existe,

gracias y a pesar de mí.

Cuando tras mi frente genero una sílaba, 

defino, 

coloreo y cincelo, 

tal como suena tras el abdomen. 

Junto los labios para tallarlo, llenando la entrada. 

Ahogar su grito, ese dolor tras las costillas.

 

Mencionar es la primera maniobra. 

Para ello, cubriré todas las articulaciones. 

Los otros asentirán abriendo las comisuras. 

Flotará el polvo, semilla hundida. 

Maria González, en El hambre (Maclein y Parker, 2020)  (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com