Recensión: Yolanda Castaño, Profundidade de campo



Título: Profundidade de campo

Autora: Yolanda Castaño

Editorial: Espiral Maior

ISBN: 9788496475595

Nº de páxinas: 60 páxs



XV Premio de Poesía Espiral Maior

Coido que se pensamos en poesía galega é inevitable sinalar a figura de Yolanda Castaño como unha das poetas con maior repercusión tanto dentro como fora do noso sistema literario. Poeta rebelde e dun talento excepcional publicou, entre outros moitos, Profundidade de Campo (Espiral Maior, 2007), libro polémico que hoxe comentarei e polo que recibiu o XV Premio de Poesía Espiral Maior.


Este poemario é un libro curioso e que sorprendeume gratamente. O texto trata moitísimos temas, mais fai fincapé no concepto de beleza como tema central. De feito, considero tamén evidente, e que non precisa un comentario extenso, que o título do poemario é unha clara referencia ó concepto da fotografía.


Loxicamente a beleza non é un tema novo na literatura, mais o enfoque é realmente interesante. A beleza aparece aquí como algo perigoso para a propia persoa que a posúe. O eu poético laméntase de que a súa beleza limite as súas posibilidades de ser por si mesmo, propondo continuamente o feito de se o seu interese como creador ou persoa radica só nas proporcións do seu corpo.


A miña beleza que manipulo,

que non outorga perdón,

a que me agacha.


(Fragmento en Núcleo Central)


Contraín un compromiso

co lunar que me delata.

Vinganza de estirpes lúas,

preamar de filibusteiros.

¿Usar unha 36 e facer literatura?


(Fragmento de Perdón)



Tema polémico o deste libro e que segundo puiden consultar noutros comentarios, afectou a visión do libro para moitos lectores e críticos. Persoalmente creo que no contido destes poemas hai moitísimas ideas moitísimo máis fortes como para limitalo a un tratado de poemas dende unha perspectiva egoísta. Temas como a posición da muller, a subxectividade, o valor do produto artístico, aquilo que hai detrás de calquera fachada, o concepto de poeta e a introdución de elementos e imaxes doutras tradicións literarias fai deste libro algo moito máis complexo do que moitos lectores indican.


Hai en Profundidade de Campo unha enorme crítica social e ó mundo artístico. As estruturas que o dominan son culpables da necesidade de configurar uns patróns sobre os que a valoración do traballo dos artistas reside moitas veces en trazos externos que non responden a motivos literarios. Precisamente por iso creo que a de Yolanda Castaño foi unha aposta valente e que merece unha lectura pausada por parte do lector.



Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

 

 

 

creme

 

se desafío esta fame

é porque vivo con ela.

Regina Touceda, en deriva 

(Espiral Maior, 2020)  (Fragmento)

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com