Recensión: David Walliams, O rapaz do vestido


Título: O rapaz do vestido

Título orixinal: The Boy in the Dress

Autor: David Walliams

Traductor: Moisés Barcia

Editorial: Sushi Books

ISBN: 9788416884094

Nº de páxinas: 160 páxs





Sinopse:


Dennis vive nunha casa aburrida, nunha rúa aburrida, nunha cidade aburrida, e non ten grandes aspiracións. Pero o que si ten son soños, e cando comeza a seguilos, as cousas non volverán ser iguais.


Con ilustracións de Quentin Blake.

Fai pouco a miña prima pequena díxome que non atopaba ningún libro para a súa idade que lle convencese. A dicir verdade tan pouco é unha grande lectora, polo que necesita libros que a convenzan de que ler é unha actividade lúdica, non un acto elitista de rebeldía, como algúns rapaces da súa idade parecen pensar. Precisamente por iso recomendeille A avoa gánster de David Walliams, obra que xa recomendei tanto no meu blogue como nas recomendacións para ler no confinamento de Galicia Confidencial. A verdade é que a recomendación foi un éxito, polo que decidín ler outro título do autor antes de recomendarllo, cousa que tras a sua lectura sen dúbida tamén farei.


O rapaz do vestido é un libro tan divertido como útil a nivel didáctico. Nel fálase de sentimentos, de igualdade e da diferenza, da masculinidade tóxica e da liberdade de eleccións dunha forma divertida e aditiva. O texto de David Walliams é unha historia xuvenil excelente, cuns personaxes ben construídos e que convida a reflexión sen esquecer entreter.


Na casa de Dennis falar de fútbol era máis doado que falar dos sentimientos. (...) Dennis botaba de menos os abrazos (...) A maior parte dos nenos devece por medrar e facerse maior, pero Dennis sentía nostalxia de cando era pequeno (...) Era unha mágoa que o pai de Dennis apenas o abrazase. As persoas gordas son moi boas dando abrazos, porque son suaves e brandas, coma un sofá grande e cómodo.


- Quedaríache xenial! - exclamou Lisa. Soltou unha gargallada e achegoulle o vestido a Dennis.

El tamén riu e logo contemplou o vestido, permitíndose imaxinar por un momento como lle sentaría, aínda que axiña se dixo que deixase de pensar parvadas.

- É realmente precioso- dixo-. Pero non é xusto, non cres? Refírome a que a roupa de home é aburridísima.

- Eu creo que son aburridas todas esas regras sobre o que pode vestir ou non a xente. Todo o mundo debería poder vestir o que queira.

- Si, supoño que si - dixo Dennis.

Ninguén o animara nunca a pensar así. Lisa tiña razón.

Que problema habia en vestir o que a un lle gusta?


Foi un verdadeiro pracer voltar a ler unha historia deste autor que, grazas as fantásticas ilustracións de Quentin Blake, fai que teñamos a sensación de que lemos as historias de Roald Dahl. Coido que calquera que lea unha das súas historias, da igual a súa idade, terá unha experiencia igual de entusiasta e divertida cas que tivese na súa infancia co autor danés. Coido que nestes tempos que vivimos, non se lle pode pedir máis a unha lectura.


Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

«pequena occidental,

confías na historia das palabras

porque nunca puideches confiar na dos homes»

    Alba Cid, Atlas (Galaxia, 2020). (Fragmento)

Premio Nacional de Poesía Xove Miguel Hernández 2020

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com