Recensión: Diego Casal, Siradella


Título: Siradella

Autor: Diego Casal

Editorial: Do Peirao

ISBN: 9788417986582

Nº de páxinas: 294 páxs









Sinopse:

No monte Siradella comeza e conclúe o repaso, trinta anos despois, á excepcional e descoñecida vida de Vicente Piñeiro. Así como a de Vincent Wale. Unha vida ateigada de casualidades e acontecementos extraordinarios que decorre a través da Galiza de finais do século XIX, das orixes do cinema ou da guerra civil española entre outros moitos lugares e épocas. E na que mesmo se resolverá a procedencia dun misterioso Óscar. Unha viaxe na procura da identidade tanto do propio Vicente como do autor xa que tal e como afirma o protagonista da novela: O pasado sempre está presente.

Sorpresa maiúscula a que levei coa lectura de Siradella (Do Peirao, 2020), a primeira novela de Diego Casal. Unha historia que presenta un enigma moi vivo, repleta de pequenas biografías que decorren moitísimos feitos históricos da historia galega e mundial dende finais do século XIX e que resulta un debut bastante salientable do autor na literatura galega.


Gustoume especialmente o ben tratados que están os personaxes principais e o retrato tan real e pormenorizado que se fai da vida de Vicente Piñeiro. De feito, lamento un pouco que os personaxes externos ou que fan o traballo de "marco" para esta historia, Sara e o "eu", teñan tan pouco percorrido porque están moi ben construídos. As similitudes entre autor e narrador son recoñecibles cunha ollada breve a súa biografía, mais non interesan á hora de valorar ó seu narrador. No aspecto puramente literario, agardo que o eu desta novela poida protagonizar moitas máis historias.


Na parte negativa hai poucos aspectos a sinalar. Persoalmente prescindiría dalgúns pormenores de historias de personaxes "non tan esenciais" para a trama, como por exemplo os pais de Vicente, e retocaría algunhas das entrevistas da parte final. Mais penso que estes elementos non son un erro na construción e estrutura da obra, senón que son a evidencia de que na propia historia hai material suficiente para escribir un ou dous volumes máis. Botei en falta tamén un pouco máis de traballo cos espazos e ambientes, mais é certo que a temática fai que este aspecto se sitúe sempre nun segundo plano.

En resumo, Siradella supón unha historia moi ben construída onde os poucos brancos que hai conducen a moitas preguntas e interpretacións por parte dos lectores. Unha lectura moi divertida, que combina gran cantidade de xéneros literarios e estruturas discursivas e que da visibilidade a figuras esquecidas da historia do cine e literatura por cuestión de ideoloxía, nacionalidade ou sexo. En resumo, unha boa lectura para este verán.

Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete

Se non queres perder ningunha das novas publicacións.

Suscríbete aquí mesmo.

Sígueme

«pequena occidental,

confías na historia das palabras

porque nunca puideches confiar na dos homes»

    Alba Cid, Atlas (Galaxia, 2020). (Fragmento)

Premio Nacional de Poesía Xove Miguel Hernández 2020