Recensión: Eduardo Santiago, O mundo máxico de Lía


Título: O mundo máxico de Lía

Autor: Eduardo Santiago

Ilustracións: Marcos Calo

Editorial: Xerais

Colección: Merlín

ISBN: 9788491216940

Nº de páxinas: 128 páxs





Sinopse:


Lía ten dez anos e a súa nai cre que é moi madura para a súa idade. Claro que o resto da xente pensa todo o contrario, sobre todo o pai, que se burla dela porque se nega a falar. Unha noite, Lía foxe da casa e agóchase detrás duns arbustos esquivando a persecución do seu pai. Na compañía de Glok, un trasno imaxinario, emprende unha aventura fantástica por un mundo máxico, soterrado baixo a cidade de Pontevedra. Lía non ten medo, é unha nena valente, disposta a enfrontarse ao que faga falta para volver xunto á súa nai, aínda que sexa o malvado líder dos homes rata.

Dende o seu 2044 (Galaxia, 2011) non lera outra obra de Eduardo Santiago e isto precisaba dunha solución, cousa que atopei na súa interesante proposta O mundo máxico de Lía (Xerais, 2020) coa que debuta como autor de literatura infantil.


Sen embargo, O mundo máxica de Lía é para min unha novela de fronteira. Coido que os aspectos que nela se tratan e o como se tratan sitúan esta historia na fronteira entre o considerado literatura infantil e xuvenil. Durante a súa lectura tiven moitas veces a sensación de que podería categorizarse nas dúas categorías, polo que é unha historia perfecta para unha época tan complexa para o lectorado infantil como é atopar libros que os guíen na transición cara a literatura xuvenil.

A historia é frenética, apenas ten pausas e créase nela un mundo fantástico con moito potencial. Aínda que creo que pódese afondar máis neste mundo máxico soterrado baixo a cidade de Pontevedra e nos seus habitantes, penso que o autor traballou ben a vinculación entre localizacións concretas da cidade e parte do seu mundo. Respecto dos tempos, aínda que moitas veces é excesivamente frenética, a sensación de persecución que ten o lector co paso das páxinas e xusto a mesma ca da protagonista, polo cal garantízase a inmersión do lector na historia.


En xeral, Eduardo Santiago escribiu unha obra que reclama Pontevedra como escenario fantástico e que transita entre a novela infantil e xuvenil ó mesmo tempo que reflexiona sobre o maltrato, as violencias e a necesidade de ter ou desenvolver unha voz propia.



Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

«pequena occidental,

confías na historia das palabras

porque nunca puideches confiar na dos homes»

    Alba Cid, Atlas (Galaxia, 2020). (Fragmento)

Premio Nacional de Poesía Xove Miguel Hernández 2020