Recensión: Federico García Lorca, Seis poemas galegos [Edición facsimilar e ilustrada]


Título: Seis poemas galegos

Autor: Federico García Lorca

Editorial: Alvarellos

ISBN: 9788416460533

Nº de páxinas: 60 páxs








Sinopse:

Edición facsimilar do libro galego máis reeditado e traducido de todo o século XX. Incorpora as fotografías do poeta en Galicia. Nunha edición ao coidado de Henrique Alvarellos.

Federico García Lorca foi un gran embaixador da cultura galega. A única lingua na que decidiu escribir, á parte do seu castelán natal, foi a galega. A primeira edición dos Seis poemas galegos saíu do prelo de Ánxel Casal en Santiago de Compostela en decembro de 1935, oito meses antes do asasinato do gran poeta granadino. A tiraxe apenas superaba os douscentos exemplares e foron moi poucos os que sobreviviron ao saqueo dos fascistas en agosto do 36.

Non obstante, os poemas galegos de Lorca serían axiña incorporados ás súas obras completas e reeditados e traducidos durante este tempo por todo o mundo. Hoxe constitúen o libro en galego máis difundido do século XX.


Este coidado volume recibiu na IV Gala do Libro Galego o Premio ao Mellor Libro Editado en Galicia en 2018.

Aínda que xa coñecía e lera os poemas que Federico García Lorca escribiu na nosa lingua, penso que a súa ollada sobre a nosa terra é tan inspiradora que sempre é unha boa idea regresar ós seus versos. De feito non debemos esquecer que o galego foi a única lingua na que escribiu versos este imprescindible autor granadino, á parte de na súa lingua nai, o castelán.


Henrique Alvarellos publica esta edición facsimilar deste libro que fai xustiza a un fito importantísimo para a historia das nosas letras e a nosa cultura. De feito este volume supón o comezo dun proxecto de Alvarellos sobre a figura de Lorca e a súa estadía en Galiza, concretamente en Santiago de Compostela, que orixinou outras publicacións, un roteiro e a colocación da estatua actual do autor na Alameda.


Madrigal á cibdá de Santiago


Chove en Santiago, meu doce amor. Camelia branca do ar brila entebrecida ó sol. Chove en Santiago na noite escura. Herbas de prata e de sono cobren a valeira lúa. Olla a choiva pola rúa, laio de pedra e cristal. Olla no vento esvaído, soma e cinza do teu mar. Soma e cinza do teu mar, Santiago, lonxe do sol; ágoa da mañán anterga trema no meu corazón.



Á reproducción facsimilar do poemario, editado en 1935 por Ánxel Casal e con limiar de Eduardo Blanco Amor, engádese un apéndice coas fotografías comentadas de Lorca en Galicia, o que converte a esta nunha edición perfecta para achegarse a estas seis pezas líricas do autor granadino.



Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

«pequena occidental,

confías na historia das palabras

porque nunca puideches confiar na dos homes»

    Alba Cid, Atlas (Galaxia, 2020). (Fragmento)

Premio Nacional de Poesía Xove Miguel Hernández 2020