Recensión: Torgny Lindgren, Mel de abellón


Título: Mel de abellón

Título orixinal: Hummelhonung

Autor: Torgny Lindgren

Tradutora: Marta Dahlgren

Corrección: Benxamín Constante e Alejandro Tobar

Editorial: Hugin e munin

ISBN: 9788494121166

Nº de páxinas: 136 páxs






Sinopse:


Mel de abellón traslada o lector a Västerbotten, no norte de Suecia, onde os irmáns Hadar e Olof viven en senllos fogares, conscientes ambos os dous de que han morrer dun momento a outro. Sucede entón que Hadar artella un plan para aliviar a súa soidade. A outra protagonista do relato, unha muller, queda atrapada pola neve e pasará un tempo cas del. Alén de pasaxes de corte naturalista e doutras que rozan o traxicómico e o macabro, a obra alterna a parodia do discurso relixioso cun relato centrado no transo que vai da enfermidade á morte.


A súa estrutura fragmentaria, repetitiva e en ocasións complexa, constitúe un acaído reflexo do illamento, da monotonía e da última etapa nas vidas destes personaxes. Mel de abellón é unha obra fundamental do seu autor, Torgny Lindgren, a cal en 1995 lle reportaría o prestixioso premio August, un galardón que dende 1989 outorga cada ano a Asociación de Editores de Suecia.

Estimulante lectura a que propón Hugin e Munin con Mel de Abellón, de Torgny Lindgren en tradución do sueco de Marta Dahlgren. Esta novela é un reto para calquera lector debido a complexidade temática do texto e a súa estrutura aparentemente (in)estable, mais voluntariamente repetitiva e fragmentaria.


- Podes concibir canta coraxe e valentía tiven que reunir para atrever a acollerte a ti, unha persoa allea, na miña casa? Non sei nada acerca de ti, só o que lin no xornal. Así a todo, fun recollerte e tróuxente ao meu fogar. O terror que pode causar unha persoa estraña pode ser inconmensurable. A condición de estraño contén unha sorte de fereza, por non dicir de ferocidade e falla de humanidade. Iso non pasa nunca coa xente da casa; o ser estraño pode ser coma un pozo sen fondo. (...) A natureza máis íntima da existencia non é outra cousa ca unha loita imparable en contra do estraño; tes que evitar a materia e as forzas alleas, decontino.


Mel de abellón require unha lectura atenta, de vagar, na que o lector valore as pausas e os silencios. Para min esta lectura foi moi reveladora e non puiden evitar comparar a situación de illamento que vive o mundo co illamento dos personaxes desta novela. A novela agonía e afoga coa monotonía que transmite, mais ó mesmo tempo comunica con gran intensidade as reflexións dos protagonistas da mesma e parodia os discursos relixiosos mentres valóranse conceptos tan importantes como a irmandade.


-Non gozo- dixo Olof-. Aliméntome

Non, non se dedicaba a unha cousa tan superficial e tan vergoñenta coma o gozo, e nunca tal fixera. Na súa existencia non había espazo para miudallos e lilainas coma o gozo corporal, por non falar dos gozos mentais. Vivía única e esclusivamente por Hadar ou, mellor dito, por si mesmo, pero en relación con Hadar. Coido que este Mel de abellón non é unha novela para todo o mundo, mais é unha novela suxestiva, intensa e que ten moito que dicir dos tempos que vivimos e a nosa maneira de enfrontarnos ó illamento. Alta literatura que chegou no momento idóneo ás miñas mans.

Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.

Goodreads
  • Black Facebook Icon
  • Black Twitter Icon
  • Black Instagram Icon

Versos do día

Suscríbete
Sígueme

«pequena occidental,

confías na historia das palabras

porque nunca puideches confiar na dos homes»

    Alba Cid, Atlas (Galaxia, 2020). (Fragmento)

Premio Nacional de Poesía Xove Miguel Hernández 2020

David González Domínguez

Contacto : palabradegatsby@gmail.com